การเดินทางนั้นน่าหลงใหล
ไม่รู้ทำไม...
แต่การได้เดินออกไปที่ไหนสักที่นอกเหนือจากสถานที่เดิมๆ ที่เราเคยอยู่
มันชั่งเป็นเรื่องราวที่ดีเสียเหลือเกิน
เพราะการได้ออกไปพบเจออะไรใหม่ๆ ในระหว่างทางไม่ว่าจะดีหรือร้าย
สิ่งเหล่านั้นต่างก็สามารถเป็นประสบการณ์ให้ได้เราหมดทุกอย่าง
บางคนอาจจะกลัวการเดินทาง
แต่ในโลกนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่ากับใจของเราที่ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเดินอีกแล้ว
ในการเดินทางนั้นทำให้เราได้พบทั้งมิตรภาพ
สถานที่แปลกใหม่ อากาศที่แปลกไป
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาเราที่แตกต่างกันไป
สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
ขณะที่เรากำลังเดินทางหัวใจและ
ความรู้สึกของเราอาจเปลี่ยนไปจากเดิม
เพราะเราได้ออกจากสถานที่เดิมๆ
ได้มอง
ได้คิดและได้ลงมือทำสิ่งใหม่ๆ
อะไรที่เกิดขึ้นใหม่ย่อมเป็นสิ่งที่เราอยากลองและอยากจดจำเอาไว้
ดังนั้นถ้าเรารู้สึกเบื่ออะไรเดิมๆ เราควรออกเดินทางหาสิ่งใหม่ๆ
เพราะเมื่อกลับมาในสถานที่เดิมแต่เวลาใหม่
สิ่งเดิมๆ ของเราก็อาจเป็นสิ่งใหม่ๆ
ในเวลาใหม่ๆ ก็ได้
。。。。。。。。。。
การเดินทางที่น่าหลงใหลคือการนั่งรถเป็นนานๆ
มองสายฝนที่ล่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า
หยดน้ำพร่างพราวเกาะติดกระจกใสที่กั้นตัวเรา
และความชื้นเอาไว้ได้เป็นอย่างดี
เสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ ภายในรถ
และปลดปล่อยความคิดให้ลอยตามทางที่รถวิ่งผ่านไป
รถอาจวิ่งเร็วจนมองเส้นถนนไม่ชัดเจน
แต่ก็ทำให้เรามองเห็นท้องฟ้าได้หลายรูปแบบ
และกว้างขึ้น
ท้องฟ้าเป็นสิ่งที่ชัดเจนในสายตาของเราเสมอ
ไม่ว่าเราจะเดินทางไปไหน
'ฌา
No comments:
Post a Comment