"It's too late to apologize, it's too late..."
.
.
.
.
.
กลัวเหลือเกินว่าอาจจะได้ยินประโยคนี้
ในชีวิตของคนเราจะมีสักกี่คนที่ "ไม่รู้จักกลัว"
จะมีสักกี่คนที่กล้าได้กล้าเสียพุ่งชนสิ่งที่ไม่เคยพบไม่เคยผ่าน
บางทีความกลัวก็ทำให้คนอื่นลดความมั่นใจจากตัวเราหายไปได้เยอะเหมือนกัน
ในสถานการณ์ที่เราได้พบกับความรู้สึกที่พิเศษ...
จากที่ไม่เคยเจอ มันก็ทำให้เรามีความสุขแต่ในขณะเดียวกันก็เกิดความไม่มั่นใจ
เมื่อเราไม่มั่นใจถึงสิ่งที่พิเศษเหล่านั้น ใครคนนั้นก็คงไม่มั่นใจในความเป็นไปได้จากตัวเราเช่นกัน
การเดินตามใครสักคน มันนานแค่ไหนกันนะ...
เกมที่เริ่มต้นมันจะจบลงเมื่อไหร่นะ...
ในบางครั้งก็ไม่อยากจะลองมองอะไรนานๆ แล้ว เพราะกลัวว่าจะเสียไป...
แต่พอจะวิ่งเข้าใส่ก็ดันกลัวขึ้นมาอีกว่า แล้วถ้าวิ่งเข้าไปโดยไม่รู้จักให้ดีซะก่อน
สุดท้ายแล้วเราจะเป็นอย่างไร...
กลัวที่จะทำพลาดแล้วขอโทษไปก็ไม่เกิดประโยชน์
ไม่อยากทำอะไรในตอนมันสายไปแล้ว...แต่ก็ไม่กล้าก้าวขาไปสักที
ได้แต่บอกตัวเองเอาไว้ว่า สักวัน จะต้องก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าให้ได้ในสักวันหนึ่ง
No comments:
Post a Comment