คนเราไม่ใช่ของเล่น ไม่ต้องเก็บไว้เผื่อเลือก
ไม่
เ
อย่ากังวลไปเลยถ้าไม่ต้องการกัน
แล้วสักวันทั้งเธอและฉันเราต่าง
ความรักสำหรับใครบางคนนั้น อาจเป็นสิ่งที่สวยงาม
แต่สำหรับบางคนอาจเป็นสิ่งที่แสนทรมาน...ทรมานจากการรอคอย
รอคอยคำตอบที่ไม่เคยได้มา
เราไม่สามารถล่วงรู้ได้เลยว่า คนที่เราไปชอบนั้น เขาจะรู้สึกยังไงกับเรา
เราอาจจะรู้แค่ว่า เขาไม่ได้ปฏิเสธเรา แต่ก็ไม่ได้ตกลงเปิดใจให้กับเรา
ความรู้สึกครึ่งๆ กลางๆ ที่แสนจะเดายาก
สุดท้ายเมื่อเดาคำตอบเอาเองไม่ได้
ความรักบวกความคาดหวัง ก็จะก่อเกิดกลายเป็นความเสียใจ
จนอาจทำให้นึกรู้สึกเศร้าใจ และเผลอคิดไปว่าบางทีเขาอาจจะมองเราเป็นแค่ของเล่น ของคั่นกลางเวลาเหงา
ตัวเลือกที่เขาจะมองเมื่อยามไม่มีใคร
.
.
.
ถ้าอย่างนั้นแล้ว
มันจะดีกว่าไหม...ถ้าเราลองมองในมุมใหม่ๆ
มองในมุมของความรักที่ไม่มีความคาดหวัง ไม่มีการรอคอย
ความรักที่ขอแค่ได้รัก ไม่ต้องการครอบครอง ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ
ถ้าอย่างนั้นแล้ว เราจะพบเจอความสุขจากความรักมากขึ้นกว่าเดิมไหม
บางครั้งความรักในชีวิตคนเราที่ผ่านเข้ามา ก็ไม่ได้มีกฎจำเป็นตายตัวอยู่แล้วว่า
จะต้องสมบูรณ์แบบ ทุกคนมีคู่ให้ครอบครอง
ถ้าคนที่เรา รัก* สุดท้ายไม่ได้ต้องการ เรา*
มันก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เราควรยอมรับและปรับเปลี่ยนการคิด
ถ้าไม่อยากรักโดยไม่ได้อะไรกลับมา เราก็ควรหาเรือลำใหม่ ผจญภัยตามหาคนที่ใช่ต่อไป
ชีวิตนี้ของเรามีวันและเวลาเดินผ่านเข้ามาอย่างมากมาย
แล้วคนที่เดินผ่านไปผ่านมาล่ะ จะไม่มีสักคนเลยหรือที่ใช่ของเรา
คนที่ใช่โดยไม่ต้องนั่งเพ้อ เฝ้าหา คนที่ใช่ที่ไม่ทำร้ายกันเพียงเพราะพยายามรักษาน้ำใจ
คนที่ใช่ที่ไม่ต้องให้เราคาดหวังอยู่เป็นเวลานานแสนนาน
ถ้าไม่อยากเจ็บปวด และก็ไม่อยากลืม
ก็แค่ลองลดความคาดหวังลงบ้าง ลดลงให้กลายเป็นแค่ความรักที่แสนบริสุทธิ์
ความรักนั้นจะมีค่ามาก ถ้ารู้จักแค่ว่า ได้รักก็เพียงพอแล้ว
ถ้าไม่อยากเจ็บปวด และก็ไม่อยากลืม
ก็แค่ลองลดความคาดหวังลงบ้าง ลดลงให้กลายเป็นแค่ความรักที่แสนบริสุทธิ์
ความรักนั้นจะมีค่ามาก ถ้ารู้จักแค่ว่า ได้รักก็เพียงพอแล้ว
ความรักที่สดใสจะเดินผ่านเข้ามาทุกวัน สำหรับคนที่อยากเริ่มใหม่
หรือไม่ก็คนที่มองความรักในมุมใหม่ๆ มองในมุมของความสุข
ความรักนั้นสำหรับการเริ่มต้นใหม่ หรือ การมองในมุมแค่ได้รักก็พอ นั้นมันอาจจะยาก
แต่มันก็ไม่ยากไปกว่าการทนเจ็บอยู่ในแต่ละวันและเวลาที่ผ่านไปอย่างช้าๆ หรอก
เจ็บ กับ เริ่มมองอะไรใหม่ มันก็ยากๆ พอกัน
อยู่แค่ว่าเราจะเลือกไปทางไหน...
No comments:
Post a Comment