April 30, 2014

เปรียบเป็นดั่ง ร้านกาแฟ





ร้านกาแฟสวยงามข้างทาง บรรยากาศอบอุ่น ตั้งอยู่ริมเขา
และมีแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่อง สายลมเย็นๆ พัดผ่าน
ต้นไม้ใบหญ้าปลิวลู่ลมอย่างอ่อนโยน

ร้านกาแฟนั้น...ที่เขาและเธอพบกัน

หญิงสาวนั่งจิบกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นที่เธอชื่นชอบ ซึ่งมันมอบไออุ่นให้กับเธอ
แล้วชายหนุ่มผู้เดินทางผ่าน ก็เปิดประตูเข้ามาภายในร้าน
เขาสั่งกาแฟรสเดียวกับเธอ ก่อนจะถือมันมานั่งข้างๆ

บทสนทนาเริ่มขึ้นเมื่อเขาเห็นเธออ่านหนังสือเล่มหนึ่ง
ซึ่งคล้ายกับเล่มที่เขาเองก็หยิบติดมือลงมาจากรถเช่นกัน
เขาดีใจ และถูกใจที่คนแปลกหน้า มีอะไรคล้ายๆ กับเขา
บทสนทนาระหว่างพวกเขาสองคนเริ่มขึ้น...
คอกาแฟรสเดียวกัน คอหนังสือสไตล์เดียวกัน
ทุกการสื่อสารดูสนุกและสดใส
บทสนทนาเหล่านั้นดังขึ้นสลับกันไปมา
ราวกับหนังรักโรแมนติกที่ฉายไปเรื่อยๆ
บทสนทนาจากสิ่งรอบข้าง กลายเป็นเรื่องราวความฝันของคนสองคน

ความฝันของพวกเขาคล้ายกัน ดวงดาวท้องฟ้า ใบไม้ใบหญ้าที่พวกเขาชื่นชอบ
ต่างก็เป็นสิ่งที่คล้ายๆ กัน...ทุกอย่างแลดูลงตัว ภายในร้านกาแฟข้างทางแห่งนี้
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามายังพวกเขา
รอยยิ้ม ความสุขต่างก็อบอุ่น และอบอวลไปทั่วบริเวณ

ความรู้สึกดีๆ ของชายหนุ่มก่อตัวขึ้น ถึงแม้ว่าเขาจะพึ่งพบกับเธอได้ไม่นาน
แต่เขาก็พร้อมเสมอที่จะบอกกับเธอว่า เขารู้สึกอย่างไร
ร้านกาแฟข้างทางไม่ได้มีเพียงแค่บรรยากาศอบอุ่นอีกต่อไป
ตอนนี้มันกำลังมีบรรยากาศน่ารักเกี่ยวกับความรักเพิ่มขึ้น

เธอ...ผู้ที่นั่งในร้านกาแฟข้างทางนี้มานาน ยิ้มตอบและบอกขอบคุณ
เธอดีใจ ที่นานๆ ทีจะมีผู้เดินทางไปมา แวะเวียนเข้ามาพูดคุยกับเธอ

แต่เพราะที่นี้มันคือ ร้านกาแฟข้างทางบรรยากาศอบอุ่น
เธอจึงไม่กล้าจะตอบรับความรู้สึกดีๆ ของเขาไปในทันที
ชายหนุุ่มเอ่ยเสียงมาว่า ไม่เป็นไร เขารอได้
เขาจะยังคงนั่งอ่านหนังสือเล่มเดียวกับเธอไปอีกนาน

เวลาในร้านกาแฟอาจผ่านไปเป็นเข็มนาที
แต่เวลานอกร้าน มันคือตัวเลขบนปฏิทินที่ผ่านไปแรมปี
แล้วหนังสือเล่มที่พวกเขามีเหมือนกันก็จบลง เขาอ่านมันจบก่อนเธอ
เขาปิดหนังสือ และมอบรอยยิ้มให้กับเธอ
เขาลุกขึ้น ก่อนจะเดินไปจ่ายค่ากาแฟของพวกเขาสองคน

เขาหันกลับมาบอกเธอว่า อ่านจบแล้ว รู้สึกว่าง...ว่างไปก็ไม่ดี
แล้วเขาก็เปิดประตูเดินออกจากร้าน ขึ้นรถ และออกเดินทางไปตามเส้นทางของเขาต่อไป

หญิงสาวเงยหน้าจากหนังสือ ก่อนจะปิดมันลง และยิ้มให้มันด้วยน้ำตา
เธอช้าไป...เธออ่านหนังสือเล่มนี้ช้าไป เธอจึงไม่ทันได้บอกเขา
ว่าเธอชอบประโยคใดในหนังสือ และ เธอรู้สึกชอบเขาไปมากเท่าใดแล้ว

หญิงสาวลุกขึ้น และเดินออกจากร้านกาแฟข้างทางอีกคน
ก่อนจะมองตรงไปยังเส้นทางอีกเส้นที่เป็นของเธอ

ถ้ามันเป็นโชคชะตา ถ้าเรื่องราวมันยังไม่จบ
ถ้าจะได้เดินทางร่วมความฝันด้วยกันอีกครั้ง...ไม่ช้าไม่นาน
พวกเราก็จะกลับมา ร่วมเส้นทางแห่งความฝันเหล่านั้นด้วยกันอีก



'ฌา
5 CHAN L A - M O E: เปรียบเป็นดั่ง ร้านกาแฟ ร้านกาแฟสวยงามข้างทาง บรรยากาศอบอุ่น ตั้งอยู่ริมเขา และมีแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่อง สายลมเย็นๆ พัดผ่าน ต้นไม้ใบหญ้าปลิวลู่ลมอย่าง...

No comments:

Post a Comment

< >