เวลาที่เรามองหาภาพสักภาพ
เรามักจะพยายามมองหาภาพที่มีองค์ประกอบชัดเจน
ภาพที่สามารถสื่อ และให้ความหมายกับเราได้
ส่วนภาพที่ผิดพลาด ภาพถ่ายเบลอเบลอ ภาพถ่ายมัวมัว
เป็นเหมือนภาพที่ไม่มีอะไรให้มอง ให้สนใจ เราก็เลี่ยงที่จะมองมัน
แต่สายตาที่มองหาภาพสักภาพของเราในวันนี้มันเปลี่ยนไป...
กลายเป็นว่า เราเลือกที่จะมองตรงไปยังภาพที่ผิดพลาดเหล่านั้น
ทั้งที่มันอาจจะเกิดจากการถ่ายพลาด
หรือเป็นภาพที่ไม่มีความหมายใดใด
เป็นเพียงภาพที่ชัตเตอร์มันลั่นก็เท่านั้น
เรามองสักพักแล้วกลับรู้สึกว่า
'เออ มันก็สวยนะ สวยแบบง่ายๆ'
สวยแบบไม่ต้องหาความหมายอะไรให้มันยุ่งยาก
เป็นภาพหนึ่งภาพที่มีแค่เงามืด หรือลวดลายถนนเอียงเอียง
.
เรารู้สึกว่า เมื่อเรายอมรับความผิดพลาดบางอย่าง
และปรับเปลี่ยนมุมมองในการมองมัน
มันก็ทำให้เราได้พบกับมุมมองใหม่ใหม่ ที่เราเองไม่เคยนึกถึง
เมื่อเราได้มองมันในมุมใหม่ รอยยิ้มที่ไม่เคยปรากฏก็ปรากฏขึ้น
บางทีมันอาจไม่ได้หมายความว่า เรามองว่ามันสวย เพราะเมื่อมันผิดพลาด
แต่อาจมีความหมายว่า เราเรียนรู้พอที่จะยอมรับความผิดพลาด
เรียนรู้ที่จะมองมัน แทนการละสายตาไม่รับรู้
เรียนรู้ที่จะทำความเข้าใจว่า ความผิดพลาดในบางครั้ง มันก็ไม่ได้แย่เสมอไป
และเรียนรู้ว่าในความผิดพลาดที่เกิดขึ้นนั้น
มันยังสามารถให้อะไรกลับคืนมาแก่เรา
ความผิดพลาดสามารถให้มุมมองใหม่ใหม่แก่เรา
และทำให้เรารู้จักหัดมองความผิดพลาดเป็นความสวยงาม
และมอบรอยยิ้มให้แก่มัน แทนน้ำตา
'ฌา
No comments:
Post a Comment