โลก ที่มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้
และใช้ความรู้สึกพูดกล่าวแทน
โลก ที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อหมุนรอบตัวมันเอง
แต่มันเกิดมาเพื่อหมุนรอบตัวเรา
มันคือ "โลกของตัวเรา"
และ โลกของตัวเรา ใบนั้น
ก็ไม่ได้มีเพียงรูปแบบเดียว
มันมีหลากหลายรูปแบบ
ซึ่งเราสามารถเลือกใช้ เลือกอยู่
อาจเป็นโลกสีสวยงาม แห่งความสุข ความดีงาม
หรืออาจเป็นโลกสีหม่นปนเทา แห่งความทุกข์ ความโชคร้าย
เป็นโลกที่เราใช้สีจากความรู้สึกระบาย และสร้างมันขึ้นมา
อาจเพื่อเป็นเกราะกำบัง
อาจเพื่อเป็นภาพบอกเรื่องราวของตัวเรา
ซึ่งแน่นอน ภาพบอกเรื่องราวเหล่านั้น
คนอื่นอาจจะมองไม่หมด หรือไม่เข้าใจ
เพราะแต่ละคนต่างก็มี โลกใบนี้ เช่นเดียวกัน
และโลกของแต่ละคน แต่ละใบนั้น ต่างมีรายละเอียดมากมาย
มีรูปทรงคนละแบบ มีสีสันคนละสี แตกต่างกัน
มันจึงเป็นเรื่องยากมากที่เราจะคาดหวัง
ให้คนอื่นมองโลกของตัวเราเหมือนกับที่เรามองเอง
เพราะบางครั้งเราก็มองโลกของคนอื่น
ได้ไม่เหมือนกับที่ตัวเขามองเองเช่นกัน
.
ว่ากันด้วยโลกที่มองไม่เห็นใบนี้
เมื่อมองไม่เห็น รู้สึกได้ไม่ชัด เข้าใจได้ไม่หมด
จึงไม่แปลกที่บางครั้งจะมีคนอื่นมาร่วมออกแบบ
และระบายสี โลกของตัวเรา ให้โดยไม่ได้ขอ
คนอื่นเหล่านั้นอาจสร้างโลกสวยงามให้เรา ทั้งที่มันไม่ใช่
หรืออาจสร้างโลกแสนมืดมนให้เราทั้งที่เราก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น
แต่ไม่ว่าคนอื่นจะละเลงสี
ให้โลกของเรา มั่วซั่ว แหลกลานแค่ไหน
สุดท้ายโลกของเราก็คือโลกของเรา
โลกที่เราเลือกระบายสีเองได้
โลกของตัวเรา ก็คือรูปแบบการใช้ชีวิตนั่นแหละ
ไม่ว่าคนอื่นจะขีดเส้นทางให้เดิน
หรือทำป้ายบอกทางให้แค่ไหน
เรายังเป็นคนเลือกใช้ชีวิตในโลกเหล่านั้นของตัวเราเองอยู่ดี
'ฌา
No comments:
Post a Comment