การเดินทางที่แสนยาวไกล
ทุกๆ การเดินทาง ส่วนมากจะมีที่สิ้นสุดและพบเป้าหมาย
แต่การเดินทางที่ยาวไกลหาบทสรุปได้ยาก
คงไม่พ้น การเดินทางในเรื่องของความรัก หรือ ความฝันที่ต้องการ
เพราะเส้นทางข้างหน้ามันกำหนดไม่ได้และไม่มีวันล่วงรู้เส้นทางล่วงหน้าได้เลย
ไม่สามารถรู้ได้ ว่าจุดจบมันจะไปลงที่ไหน
เป็นเส้นทางการเดินทางที่แสนจะเหนื่อยอ่อนง่าย
เพราะการไม่รู้อะไรเป็นสิ่งที่ผู้คนต่างไม่ชอบและหวาดกลัว
บางทีก็เหมือนจะเข้าใกล้จุดหมาย แต่สุดท้ายก็จะพบว่ามันไม่ได้ใกล้เลย
ทั้งที่เราก็อาจจะรู้สึกว่า ตัวเองออกตัวเดินทางมาบนเส้นทางเหล่านี้ ไกลพอสมควรแล้ว
"เราต้องเดินอีกไกลแค่ไหน ถึงจะเข้าใกล้จุดหมายเหล่านั้น"
ซึ่งแน่นอนไม่มีใครตอบได้...
ในการเดินทางไปสู่หนทางที่แสนสลัวและมองไม่ชัด
นอกจากจะต้องมีความพยายามที่พกไปเต็มกระเป๋าแล้ว
ยังต้องมีกำลังใจที่แสนมากล้นเดินทางไปพร้อมกันด้วย
ถึงทางมันจะมองไม่เห็น...แต่แน่นอนเส้นทางบนโลกนี้ทุกทาง
ย่อมมีจุดจบของมัน ขึ้นอยู่แค่ว่า
มันจะจบสวยหรือไม่สวยแค่นั้นเอง
แต่ถึงอย่างนั้น
.
.
.
บางคนที่กำลังเดินทางบนเส้นทางเหล่านี้...เส้นทางที่มองไม่เห็นซึ่งจุดหมาย
จะต้องไม่ลืมเพื่อนสนิทที่แสนดีและไม่เคยทิ้งกันออกจากการเดินทาง
ซึ่งก็คือ ลมหายใจ ของตัวเอง...
บางทีในการเดินทางสู่หนทางที่แสนยาวไกลนี้ อาจจะไม่ได้มีใครเดินเคียงข้าง
แต่อย่างน้อยเราก็ยังมีชีวิต
"ชีวิตที่แสนมีค่าที่ทำให้เรามีแรงเดินทางต่อ"
ทุกสิ่งมีค่าเหมาะสมแก่การค้นหา...แต่ตัวเราก็มีค่า
มีค่าแก่การรักและหวงแหน ทางที่เดินไปอาจไม่ได้จบอย่างสวยงาม
แต่อย่างน้อยเราก็ยังมีชีวิตและลมหายใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
มันยังสามารถทำให้เรามองหาเส้นทางที่ดีกว่าเดิมได้
No comments:
Post a Comment